SBR - technologia oczyszczania

Oczyszczanie SBR

Oczyszczanie ścieków w technologii SBR (ang. sequence batch reactor) to najbardziej technologicznie zaawansowane rozwiązanie dla małych oczyszczalni ścieków (<2000MR).  Umiejętne prowadzenie procesu w reaktorze sekwencyjnym umożliwia usuwanie ze ścieków zanieczyszczeń biogennych, które jest wymagane przy odprowadzaniu ścieków oczyszczonych do jezior lub ich dopływów. Zastosowanie nowoczesnych sterowników programowalnych umożliwia optymalizację sterowania procesem w zależności od rzeczywistego obciążenia oczyszczalni, co generuje znaczne oszczędności w zakresie zużycia energii elektrycznej. Pozwala również na precyzyjny pomiar ilości ścieków oczyszczonych odprowadzanych do odbiornika bez stosowania dodatkowych urządzeń. 

Oczyszczalnie SBR

Oczyszczalnie realizowane w technologii SBR – przy zapewnieniu odpowiedniej, wymaganej dla procesu kubatury - mogą być realizowane w zbiornikach o dowolnych kształtach. Stąd do ich wykonania stosuje się dostępne na rynku, wysokiej jakości prefabrykaty betonowe (studnie, zbiorniku owalne, zbiorniki modułowe lub prostopadłościenne), co znakomicie przyspiesza czas realizacji oczyszczalni. Pozwala również (w większości przepadków) na rezygnację z zabudowy fundamentów, gdyż ciężar zbiorników i wytrzymałość konstrukcji z reguły zapewnia możliwość posadowienia w gruncie na odpowiednio zagęszczonej podsypce.

Zespół oczyszczalni stanowią niżej wymienione zbiorniki pełniące następujące funkcje technologiczne:

  • osadnik wstępny,
  • zbiornik buforowy,
  • reaktor biologiczny,


SBR - TECHNOLOGIA OCZYSZCZANIA

Cykl biologicznego oczyszczania ścieków przebiega następująco:

Faza I. 

Po napełnieniu osadnika  ściekami do odpowiedniego poziomu pompa ścieków umieszczona w komorze buforowej (P1) podaje procesową porcję ścieków do reaktora biologicznego. Procesowa porcja  ścieków stanowi  20-25% objętości czynnej reaktora biologicznego. Jest ona  wprowadzana do reaktora w większości wypełnionego ściekami natlenionymi, zawierającymi azotany.  W takich warunkach następuje denitryfikacja  azotanów (i azotynów) do gazowego N2, który uchodzi do atmosfery.  Podczas denitryfikacji tlen z cząsteczek azotanów (i azotynów) używany jest  do częściowego utlenienia zanieczyszczeń organicznych zawartych w  dostarczonej porcji procesowej ścieków surowych. 


Faza II. 

Po zakończeniu fazy denitryfikacji rozpoczyna się faza  natleniania, podczas której następuje biologiczny rozkład pozostałych zanieczyszczeń organicznych  oraz utleniania nieutlenionych związków azotu (NH4-N) do związków utlenionych (NO2-N i NO3-N). 


Faza III.

Po zakończeniu fazy natleniania napowietrzanie  ścieków zostaje przerwane i rozpoczyna się faza sedymentacji. Osad zawieszony opada w kierunku dna reaktora, od powierzchni tworzy się warstwa sklarowanych, oczyszczonych ścieków. 


Faza IV. 

Kiedy osad opadnie do ustalonego technologicznie bezpiecznego poziomu rozpoczyna się faza  dekantacji. Kolejna pompa (P3) odpompowuje sklarowaną porcję ścieków (takiej samej objętości jak w pkt I) poza reaktor (do kolektora odpływowego lub zbiornika retencyjnego ścieków oczyszczonych) 


Faza V.

Po zakończeniu fazy dekantacji pompa (P2) zawraca porcję osadu nadmiernego (który przyrósł w trakcie cyklu) do osadnika wstępnego. Na tym cykl oczyszczania w danym reaktorze się kończy. Gdy to się stanie cykl rozpoczyna się od nowa.